Vandaag begon voor mij het theaterseizoen. De eerste voorstelling was de Nederlandse perspremiére van de show Tarnished uitgevoerd door het Australische dameskwartet La La Parlour. In de schouwburggids werd de show alsvolgt omschreven: "Een gewaagde, spectaculaire, zwepenknallende, acrobatische showdie zich het best laat omschrijven als een spannend trio tussen circus,revue en burleske". Klinkt goed, dacht ik en mijn verwachtingen waren dan ook hoog gespannen.

Bij het tweede nummer kwam ik er achter dat het eerste nummer geen flauwe grap was, maar dat de gehele show zou bestaan uit het niveau van het eerste nummer. En dat niveau was helaas niet echt hoogstaand. In de pauze vergeleek ik het met een uitvoering van de middelbare school, waarop een van mijn gesprekspartners opmerkte dat dat niveau helaas niet eens werd gehaald. De show bestond uit dans met een vleug humor, maar helaas blonken de dames in beide niet uit. Het was watchable, dat wel, maar niet het niveau dat je in de schouwburg verwacht. En als je dan leest dat Tarnished "DE sensatie vanuit het Adelaide Fringe Festival" was, dan ga je je toch twijfelen aan het gevoel voor humor van de Australiërs.

Was het dan allemaal zo slecht? Nee, er zaten wel een paar leuke vonsten in, zoals de dame die met een schuurmachine op haar kuisheidsgordel aanviel, waardoor het leek alsof ze zich op het podium bevredigde tot de vonken er (letterlijk) vanaf vlogen. En ‘bendy tattoogirl’, zoals een van de vier dames in mijn filthy mind werd benoemd, deed een aantal mooie acrobatische standjes. Maar dat was het dan wel. De meeste grappen waren doorzichtig en zag je desondanks van mijlenver aankomen.

Ik had wel een beetje medelijden met de meiden die de halve wereld rond hadden gereisd om Nederland te veroveren met hun ‘gewaagde’ show. Na de pauze bleef ongeveer een kwart van het publiek weg en de meeste applausjes waren magertjes. Na afloop vroegen de dames nog of we, als we de show leuk hadden gevonden, onze vrienden over de show wilden vertellen, maar ik ben bang dat dat verzoek slechts door een enkeling zal worden gehonereerd aan de reacties van het publiek te horen. Bij de uitgang hoorde ik nog een vrouw opmerken: "Toch waren er wel een paar mensen die het leuk vonden". Toch wel een paar. Ouch.

P.S. Bendy tattoo-girl, if you ever decide to do private shows, give me a call … girl!