Parlour krijgt een staartje
Mijn laatste bericht hier was een verslag van de voorstelling Tarnished van La La Parlour. Kort samengevat was ik niet erg onder de indruk van de show. Dat krijg je als nieuwe dingen probeert, soms zit het mee, soms zit het tegen. Deze show viel duidelijk in de laatste categorie. Het verhaal kreeg echter vandaag een staartje. Ik vond namelijk vandaag een brief van de schouwburg in mijn brievenbus.
Geachte mevrouw, meneer,
Vorige week woensdag as u aanwezig bij de Nederlandse perspremière Tarnished door La La Parlour. Dit Australische gezelschap heeft met deze voorstelling zeer succesvol opgetreden tijdens het theaterfestival van Adelaide. De reacties van publiek en pers aldaar waren dermate positief dat het impresariaat besloot de groep uit te nodigen voor een tournee langs de Nederlandse schouwburgen. Dat laatste bleek een verkeerde keuze.
Zoals u, samen met ons, heeft gemerkt, komt de voorstelling niet tot zijn recht in de entourage van een grote schouwburg. De grappen, de dubbele bodems en parodieën in devoorstelling zijn in een grote zaal eerder plat en knullig dan komisch te noemen. Velen van u hebben ons daar – terecht – tijdens de pauze van de voorstelling op aangesproken of na afloop van de voorstelling een mail gestuurd.
In het brede aanbod van het Park mag u ook onalledaagse zaken verwachten, vernieuwende, of ten minste voor ons nieuwe, voorstellingen. La La Parlour past daar echter niet in. De inschatting dat deze voorstelling ook in een grote schouwburgzaal tot zijn recht zou komen was fout.
Zowel het impresariaat als wij van het Park betreuren dit, vandaar dat wij iedereen die La La Parlour bijwoonde graag een herkansing geven: twee andere voorstellingen die het impressariaat in het Park speelt, zijn The Full Monty en Daughters of Africa. Wij bieden u graag de mogelijkheid om één van deze voorstellingen gratis bij te wonen.
Graag tot ziens in het Park en met vriendelijke groet,
namens impresariaat, Hans de Visser en Ruud de Graaf, en Schouwburg het Park, Rob Weber.
Voordat ik de brief opende, dacht ik dat dit óf een reclamebrief was (maar meestal doen ze dat per mail) óf een excuses voor La La Parlour. Het laatste bleek dus het geval en ik moet zeggen dat ik het zeer netjes vind hoe het impresariaat en de schouwburg dit oplossen. Mijn complimenten hiervoor! Ik ga zeker van het aanbod gebruik maken en zal in de toekomst ook gewoon nieuwe voorstellingen blijven uitproberen.
Wat ik overigens wel frapant vind, is dat, hoewel het de PERSpremiére was, de enige recensie van de show die ik op internet kan vinden, die van mij is. Zouden al die mensen die tijdens de pauze weg liepen journalisten zijn geweest?
