Gisteren ben ik weer naar het theater geweest. Samen met Ingrid ging ik dit keer naar een toneelstuk over dominee Zelle van het toneelgezelschap Tryater. Een redelijk serieus biografisch stuk opgebouwd uit anecdotes. Acteur Freark Smink stapt schijnbaar moeiteloos over van zichzelf (in de rol van de verteller) naar het personage Zelle, maar ook naar de moeder van Zelle en diens bemoeizuchtige (in de ogen van Zelle) buurvrouw. Een interessant stuk, een soort van documentaire op toneel. Het publiek bestond hoofdzakelijk uit ouderen die de referenties naar kabinet Den Uyl en het vak Versjes op de Christelijke school beter herkenden, maar ook voor iemand van mijn leeftijd was ht zeer interessant. Datzelfde vond Ingrid, voor wie het de eerste keer was dat ze naar een toneelstuk ging. Een wat oudere man voor ons kon zijn aandacht er wat minder goed bijhouden, want die viel steeds in slaap en werd door zijn vrouw wakkergeport, zodat hij niet zou gaan snurken.

Alweer een paar weken terug zat ik in de schouwburg met collega Jasper bij de cabaretgroep Brokstukken die hun show Rode Dwerg opvoerden. Totaal ander kaliber, maar toch ook erg leuk. De mannen van Brokstukken doen veel met geluidjes. De grootste van de 3, een soort viking om te zien, kan bijvoorbeeld heel goed een huilend kind nadoen. Sowieso heel raar om te zien als dat geluid wordt voortgebracht door zo’n beer van een vent, maar het wordt nog leuker als dat jankende geluid wordt omgezet naar de intro van Deep Purple’s Child in Time.

Binnenkort nog even een verslagje van het optreden van Skunk Anansie in Paradiso.